جهان با کار های خیّری زیباتر خواهد شد

هادی رامشک عضو هیأت مدیره و هیأت امنای بنیاد نیکوکاری نور آل یاسین

از چگونگی شکل گیری بنیاد نور آل یاسین و اعضای این مجموعه و حوزه کاری خود بگویید.

هیأت امنای بنیاد نیکوکاری نور آل یاسین متشکل از گروهی چهل و چهار نفری است که از اعضای اصلی به شمار می روند و کار خود را از سال هشتاد و سه آغاز کرده اند. هدف اصلی تشکیل این بنیاد ارتباط برقرار کردن بین خیریه ها بود تا بر این اساس بتواند افراد محروم و نیازمند را تحت پوشش خود درآورد و همچنین آرامش خاطری برای مستمندان در رفع نیازهایشان باشد.

کمک رساندن به مناطق محروم هم از جمله اهدافی است که این بنیاد برای به تحقق رساندن آن در تلاش است. در واقع این بنیاد مایل است به طور غیر مستقیم با خیریه ها و افراد نیازمند در ارتباط باشد. از جمله طرح های دیگری که در این بنیاد در دست اجراست خرید جهیزیه، خرید مسکن، پرداخت وام به قشر ضعیف و نیازمند شناسایی شده و ارائه خدمات درمانی، توانمندسازی و مددکاری است.

همواره هدف بنیاد خیریه نور آل یاسین هم همین بوده؛ خودکفایی و استقلال نیازمندان تحت حمایت بنیاد. ما بر این مبنا حرکت می کنیم که افراد تحت پوشش خود را به استقلال نزدیک کنیم؛ به طوری که در آینده هر کدام از آنها خود یک خیّر باشند و به دیگرانکمک کنند. گسترش امر خیر از همین طریق صورت می گیرد.

باید برای این موضوع برنامه ریزی کرد و با برنامه پیش رفت. خوشبختانه بنیاد نیکوکاری نور آل یاسین در این راستا قدم های زیادی برداشته است و امیدواریم که همچنان ثابت قدم باشد و به کار خود ادامه دهد. همه باید دست به دست هم بدهیم تا امر خیر در جامعه گسترش یابد.

رسانه ها، همه وهمه می توانند کمک کنند تا این مهم در میان اقشار مختلف جامعه جا بیفتد. امیدواریم روزی برسد که دیگر نیازمندی در کشور وجود نداشته باشد و همه از سطح خوب زندگی برخوردار باشند. همان طور که گفته شد، این مهم بدون کمک و یاری اقشار مختلف جامعه محقق نمی شود. پس باید همه با هم در این راستا حرکت کنیم.

یعنی این کمک ها برای هر نفر به طور جداگانه انجام می شود و هر نفر یک حامی خاص هم دارد؟ سقف این کمک ها چقدر است؟ و چگونه این حامیان از چنین طرحی باخبر می شوند؟

بله. برای تک تک افراد، مثل کاری که کمیته انجام داده، یک کارت و شناسنامه تهیه می کنیم که کمیته بتواند این افراد را شناسایی کند. کمیته در همایش هایی که برگزار می کند، این افراد را برای معرفی و تحت پوشش قرار دادن توسط حامیان و افراد داوطلب در اختیار ما قرار می دهد.

حامیان نیز تعداد افرادی را که می توانند تحت پوشش قرار دهند اعلام می کنند و به این وسیله حامیان ادامه سرپرستی را به عهده می گیرند و زنجیره کمک رسانی ادامه می یابد. همچنین مقدار مبلغ مشخص شده را به مددجویان می دهند و آنان را تحت پوشش قرار می دهند.

برنامه مشخصی که برای پیشبرد این هدف دارید، چیست؟

به نظر شما چه کارهایی میتوان انجام داد که این زنجیره امدادرسانی گسترش یابد و افراد بیشتری که توانایی کمک به قشر ضعیف را دارند، تشویق به این عمل شوند؟

ما در ابتدا اعضای خانواده را تقسیم به دختر و پسر کردیم و مشخصات کامل این افراد و اطلاعات و نیازهایشان را به طور دقیق مشخص و کمبود های زندگیشان را معلوم کردیم و اینکه سرپرست آنها مادر یا پدرشان است، کدام یک در قید حیات است و چه کسی از بچه ها مراقبت می کند یا اینکه در کدام منطقه و در چه سطحی مشغول تحصیل هستند.

تمام این اطلاعات را به صورت منسجم و هدفمند در کنار هم قرار دادیم تا با دست بازتر و اطلاعات جامع تری بتوانیم کمک رسانی را انجام دهیم. اما برای این کار باید برنامه ریزی بهتری صورت بگیرد تا بتوانیم این طرح را به صورت گسترده ارائه دهیم و کمک های خوبی در این زمینه دریافت کنیم. هیچ کار مهمی بدون برنامه ریزی دقیق صورت نگرفته است.

برنامه ریزی کردن یعنی به سوی هدف نشانه  گیری کردن و به هدف زدن. ا گر برنامه ریزی نکنیم به هدف مورد نظر نخواهیم رسید و راه را گم می کنیم. از طرفی باید اهداف خود را همیشه مشخص کنیم و طبق اصولی تعریف شده پیش برویم. که البته بنیاد نیکوکاری نور آل یاسین همیشه این کار را انجام داده و خوشبختانه موفق هم بوده است. همه چیز در اینجا طبق اصول و مقررات و برنامه پیش می رود.

اجرایی شدن این طرح تا چه میزان می تواند به فقرزدایی و در واقع هدفی که بنیاد آل یاسین دارد جامه عمل بپوشاند؟

طرحی که بنیاد در نظر گرفته است، اینکه فرزندان هر خانواده و بعد اعضای دیگر خانواده تحت پوشش قرار بگیرند، در بهبود این عملکرد کمک شایانی کرد.

این بنیاد از استعدادهای شغلی افراد هر منطقه نیز استفاده کرد، به این صورت که توانایی های افراد در زمینه کشاورزی و دامداری و دیگر استعدادها مشخص و تسهیلات در اختیارشان قرار داده شد تا به جای دریافت نقدی یارانه به طور مستقیم، از زمین های کشاورزی و پرورش دام بهره بیشتری ببرند.

یعنی بررسی های شد که هر خانواده در کدام زمینه نیاز به توجه و مددرسانی دارد. بعد اقدامات لازم انجام شد. مثا برخی خانواده ها در زمینه کشاورزی امکان فعالیت داشتند اما زمینی در اختیار نداشتند؛ بنابراین بنیاد برای این خانواده ها زمین تهیه کرد و در اختیارشان قرار داد و… . این عمل خود وسیله پیشرفت این افراد شد.

تا جایی که توانستیم آن ها را به خودکفایی رساندیم. و انشاءالله در این مسیر همچنان پیش خواهیم رفت. هدفی جز خودکفایی و استقلال در سر ما نیست. امر خیر را همیشه باید در راس امور قرار داد. جهان ما با امور خیر جهان بهتری خواهد شد.